Συχνές Ερωτήσεις

Η διάρκεια της ψυχοθεραπείας διαφοροποιείται απο άτομο σε άτομο. Οι ανάγκες και τα αιτήματα του κάθε θεραπευόμενου/ης καθορίζουν την συχνότητα και την διάρκεια της ψυχοθεραπευτικής διαδικασίας. Ο κάθε άνθρωπος ακολουθεί τους δικούς του ρυθμούς κι έτσι η έννοια του χρόνου διαφοροποιείται πάντα σε συνάρτηση με τα προβλήματα και τις επιθυμίες του καθενός. Φυσικά κάθε εμπειρία είναι ξεχωριστή και αυτή θα ορίσει το χρονικό πλαίσιο, που απαιτείται μέχρι να αισθανθεί κα'ποιος/α έτοιμος/η να ολοκληρώσει αυτόν τον κύκλο. Επομένως ο ίδιος/α θα είναι σε θέση να σφυγμομετρήσει τις ανάγκες του και την πορεία του σε αυτή την διαδρομή.

Οι λόγοι να επισκεφτεί κάποιος έναν ψυχοθεραπευτή ποικίλουν. Τις περισσότερες φορές δυσφορικά συναισθήματα, έντονο άγχος, σωματοποιητικά συμπτώματα καθιστούν αναγκαία την ψυχική υποστήριξη και άλλες φορές προβλήματα, που αφορούν τις ανθρώπινες σχέσεις, όπως ένα διαζύγιο, πένθος αλλά και προβλήματα επικοινωνίας μέσα στο εργασιακό ή οικογενειακό περιβάλλον, είναι αρκετά ώστε να ωθήσουν το άτομο να ζητήσει ψυχολογική υποστήριξη. Σε κάθε περίπτωση το τι θεωρείται πρόβλημα από τον καθένα και αν αξιολογείται ως σημαντικό ή όχι είναι ατομική υπόθεση και προσεγγίζεται με σεβασμό.

Η θεωρία των συστημάτων είναι ένα πεδίο σύνδεσης διάφορων όψεων της πραγματικότητας μέσα από το πρίσμα της ολιστικής και σχεσιακής αντίληψης του κόσμου. Τα προβλήματα γίνονται ορατά ως εγγενείς ιδιότητες των κοινωνικών συστημάτων, της οικογένειας και άλλων πλαισίων και όχι ως χαρακτηριστικό των ατόμων.

Γεννιόμαστε και εξελισσόμαστε μέσα σε συστήματα και ομάδες ισχυρής επιρροής, όπως είναι η οικογένεια. Τα μέλη του κάθε συστήματος αλληλοεπηρεάζονται και έτσι τα κατανοούμε σε σχέση με τους ρόλους και τη θέση του καθένα στο σύστημα. Ο θεραπευόμενος κατανοείται και προσεγγίζεται ως μέλος ενός συστήματος που βρίσκεται σε συνεχή αλληλεπίδραση με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, της εργασίας, της δραστηριότητας και γενικά άλλων πλαισίων που εντάσσεται. Το άτομο δεν προσεγγίζεται ως μονάδα που φέρει το πρόβλημα αλλά ως μέρος ενός συστήματος, τα μέλη του οποίου δυσκολεύονται εξ ίσου και συμμετέχουν στη δημιουργία των προβλημάτων. Η δυσκολίες αντιμετωπίζονται εντός των πλαισίων που δημιουργούνται και έξω από ορισμούς και διαγνωστικές ταμπέλες. Εδώ ο άνθρωπος είναι ο άνθρωπος και το πρόβλημα είναι το πρόβλημα.

Στην συστημική ψυχοθεραπεία, λοιπόν, δημιουργείται ένα έδαφος επικοινωνίας που επιτρέπει τη διερεύνηση εναλλακτικών οπτικών και νέων δυνατοτήτων στηριζόμενων στη δυναμική του θεραπευόμενου. Ο εαυτός κατανοείται σε σχέση με τους άλλους όντας παρατηρητής των μοτίβων αλληλεπίδρασης και επικοινωνίας, τα οποία γίνονται αντικείμενο αναστοχασμού και αλλαγής.